Η λύρα Μακεδονίας (ή Δράμας) είναι αρχέγονο όργανο
το οποίο λόγω της απομόνωσης των πληθυσμών δεν παρουσίασε σημαντικές
αλλαγές στο πέρασμα των χρόνων. Είναι τρίχορδη, με τις χορδές να είναι
φτιαγμένες από έντερο κατσικιού. Αυτό, σε συνδυασμό με το κούρδισμά της,
της αποδίδει έναν πρωτόγονο, διονυσιακό χαρακτήρα με βυζαντινό ηχόχρωμα.
Κουρδίζεται σε διαστήματα οκτάβας και καθαρής πέμπτης. Με τη μεσαία χορδή
να είναι ο ισοκράτης (παίζεται μόνο με το δοξάρι και όχι με το νύχι)
κουρδισμένη σε Λα3, η πίσω χορδή, που παίζεται με την ψίχα του δαχτύλου,
κουρδίζεται Μι (μια 5η πάνω) και η πρώτη χορδή (παίζεται με το νύχι)
κουρδίζεται σε Λα4. Οι τόνοι δεν είναι απόλυτοι και ο κάθε λυράρης
κούρδιζε όπου του άρεσε στο αυτί την πρώτη χορδή, οι αναλογίες όμως των
διαστημάτων παραμένουν σταθερές. Η τονική έκτασή της είναι περίπου μία
οκτάβα και δύο τόνοι. Πρόκειται δηλαδή για ένα μουσικό όργανο με δωρικό
ύφος και ηχόχρωμα, που φαινομενικά είναι φτωχό, στην πράξη όμως συνοδεύει
και αποδίδει σωστά τους τοπικούς χορούς και τραγούδια τα οποία είναι ουκ
ολίγα. Συρτοί χοροί επτάσημοι, χασαπιές, ελαφρύς (λέκα) και βαρύς
αντικριστός (τέσκα), μπαϊντούσκες και καθιστικοί σκοποί, καρσιλαμάδες και
ευζωνικοί χοροί είναι κάποια δείγματα από τον πλούτο της τοπικής
μουσικοχορευτικής παράδοσης. Κάποτε, στη
Μικρόπολη, η λύρα αντηχούσε στις αυλές και στα πανηγύρια του χωριού. Την ζωντάνευε με το
δοξάρι του ο πατέρας του γκαϊντατζή Ιωάννη Γκάλιμπα,
χαρίζοντας στους συγχωριανούς στιγμές χαράς, συγκίνησης και περηφάνειας. Ο
ήχος της συνόδευε γάμους, γιορτές και κάθε ξεχωριστή στιγμή της κοινότητας. Όταν όμως εκείνος
έφυγε από τη ζωή, η λύρα σώπασε. Για χρόνια πολλά, το
γνώριμο άκουσμά της χάθηκε από το μουσικό τοπίο του χωριού. Σαν να έλειπε
ένα κομμάτι από τη μνήμη και την ψυχή της Μικρόπολης. Μα η παράδοση δεν
ξεχνιέται. Περιμένει υπομονετικά να ξαναβρεί τη φωνή της. Σήμερα, ο
καταξιωμένος και ταλαντούχος μουσικός Μανώλης Βουγιουκλής
έφερε ξανά τη λύρα στον τόπο μας. Με σεβασμό στο παρελθόν
και αγάπη για την παράδοση, αναβίωσε τον ήχο που για
χρόνια έμοιαζε χαμένος. Η λύρα δεν είναι
απλώς ένα όργανο. Είναι η φωνή της μακεδονικής μουσικής παράδοσης των
ντόπιων χωριών της Δράμας — μια φωνή που άντεξε στον χρόνο. Και σήμερα,
αυτή η φωνή ακούγεται ξανά και στην Μικρόπολη. Απαγορεύεται οποιαδήποτε αναπαραγωγή,
αντιγραφή, διανομή ή χρήση των κειμένων και του οπτικοακουστικού υλικού της
ιστοσελίδας χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του διαχειριστή. Για οποιαδήποτε άδεια χρήσης ή σχετική πληροφορία,
παρακαλούμε επικοινωνήστε στο email:home@mikropoli.com
Η Λύρα που Σίγησε και Ξαναγεννήθηκε